Αμιούν. Το κέντρο των ελληνορθοδόξων χριστιανών του Λιβάνου.

Αμιούν. Μια πόλη με 15.000 κατοίκους οι οποίο όλοι τους είναι ελληνορθόδοξοι. Αμιούν. Η μεγαλύτερη αποκλειστικά ελληνορθόδοξη πόλη όχι μόνο του Λιβάνου, αλλά και ολόκληρης της Μέσης Ανατολής. Αμιούν. Μια πόλη αραβόφωνων κατοίκων με ελληνική ψυχή.Αμιούν - Αμ Γιούν. Η πόλη των Ελλήνων.
Μα ποιοι είναι αυτοί οι αραβόφωνοι ελληνορθόδοξοι που ζουν τόσο κοντά μας και που όμως εμείς δεν τους γνωρίζουμε; Τί να τους αποκαλέσουμε; Αραβόφωνους Έλληνες; Ορθόδοξους ιθαγενείς; Εξαραβισθέντες Έλληνες; Ετερόφωνους αδελφούς;
Ας δούμε όμως τί δηλώνει ο διάσημος φιλόσοφος και συγγραφέας Νασίμ Ταλέμπ ο οποίος κατάγεται από την Αμιούν:
«Η αρχική μου καταγωγή είναι από την Αμιούν, αλλά η οικογένειά μου από το 1890 δεν ζει εκεί πλέον παρά μόνο για διακοπές. Είναι η Ελληνορθόδοξη καρδιά της Λεβαντίνικης ενδοχώρας (είμαστε αυτοί που ο Καβάφης αποκαλεί Ελληνοσύροι ή, αυτοί που οι άνθρωποι αποκαλούν λιγότερο ποιητικά Αντιοχειανοί - και εγώ είμαι γαλλόφωνος Ελληνοσύρος (συρολιβανέζικο αίμα, αραβική λαλιά και ελληνική ψυχή)».
Μπορεί η εξήγηση που μας δίνει ο Νασίμ Ταλέμπ να είναι μια αλήθεια, αλλά όμως δεν είναι όλη η αλήθεια γιατί πολλοί από τους «Ελληνοσύρους» της Αμιούν και όλης της Μέσης Ανατολής όχι μόνο έχουν ελληνική ψυχή αλλά και ελληνικό αίμα. Οι ίδιοι αποκαλούν τους εαυτούς τους Ρουμ, δηλαδή Ρωμιούς, και είναι το απομεινάρι, η κληρονομιά, που άφησε πίσω της η ορθόδοξη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, μια κληρονομιά που είναι βαθιά ριζωμένη μέσα τους.
Οι 15.000 κάτοικοι της Αμιούν αποτελούν το ελληνορθόδοξο κέντρο ενός μεγαλύτερου ελληνορθόδοξου πυρήνα στην περιοχή της Κούρα. Ο πληθυσμός της περιφέρειας της Κούρα είναι περίπου 84.000 και το 65% αυτού του πληθυσμού είναι ελληνορθόδοξοι. Ως πρωτεύουσα της Κούρα, στην Αμιούν υπάρχουν ελληνορθόδοξα σχολεία και κολέγια, αλλά και πολύ κοντά σε αυτήν υπάρχει και το μοναδικό ορθόδοξο πανεπιστήμιο στο κόσμο, το Πανεπιστήμιο του Μπαλαμάντ.
Αν και απομονωμένοι από τον νεοελληνικό πολιτισμό, εντούτοις οι κάτοικοι της Αμιούν προσπαθούν να έχουν μια κάποια επαφή με την Ελλάδα και τους νεοέλληνες. ‘Eχουν καθιερώσει τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στην πόλη τους και έχουν επίσης προχωρήσει στην διδυμοποίηση της Αμιούν με τη πόλη της Καλαμάτας.
Θα μπορούσε όμως να γίνουν περισσότερα από τη δική μας πλευρά ως νεοέλληνες για να επιτευχθεί μια περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεών μας με αυτούς τους ξεχασμένους Ρωμιούς αδελφούς μας. Είναι ντροπή μας να γνωρίζουμε όλες τις πανταχού φυλές της γης, και να αγνοούμε ότι εκτός από εμάς υπάρχουν και άλλοι Ρωμιοί σε αυτό το κόσμο. Ρωμιοί που ζουν απομονωμένοι μέσα στον Ισλαμικό Κόσμο που τους περικύκλωσε και το μόνο που θέλουν από εμάς είναι ηθική υποστήριξη και τίποτα άλλο.
Μέχρι να το πράξουμε αυτό, οι Ρωμιοί κάτοικοι της Αμιούν και της ευρύτερης περιοχής θα συνεχίσουν να έχουν, εκτός από το Θεό, τις ελληνορθόδοξες εκκλησίες τους και τα μοναστήρια τους για να τους δίνουν παρηγοριά και δύναμη.
Στην Αμιούν υπάρχουν 11 ελληνορθόδοξες εκκλησίες και ένα ελληνορθόδοξο μοναστήρι που αντικατοπτρίζουν μια ορθόδοξη Βυζαντινή Αυτοκρατορία που ακόμη ζει, ξεχασμένη από εμάς τους νεοέλληνες, αλλά ακόμη ζει. Ας τις γνωρίσουμε, ας τους γνωρίσουμε…

Από το NOCTOC

We are all Greeks

Η Ελλάδα είναι παντού. Στη μακρινή Κοστα Ρίκα, η ποδοσφαιρική ομάδα Grecia (Ελλάδα στα ισπανικά) που ιδρύθηκε το 1998 από συμπατριώτες μας δίνει τη δική της μάχη για διάκριση. Το κίνημα “we are all greeks” γιγαντώνεται. Πολίτες του κόσμου εκφράζουν την αλληλεγγύη τους στον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό με διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες κατά των μέτρων λιτότητας που ενισχύουν την οικονομική έφεση. Η Ελλάδα, ωστόσο έχει κάνει απόβαση προ πολλού σε κάθε γωνιά της υφηλίου με ευτυχώς καλύτερες αφορμές. Το ποδόσφαιρο σε αρκετές περιπτώσεις αποτελεί τον ιδανικό τρόπο έκφρασης για έναν Έλληνα που δεν επιθυμεί να κόψει το ομφάλιο λώρο με την πατρίδα του.Στον Παναμά, ο πρόεδρος της πρωταθλήτριας Τσορίγιο είναι Έλληνας. Σε ακόμη μία χώρα της Κεντρικής Αμερικής, την Κόστα Ρίκα το ελληνικό στοιχείο είναι έντονο.Η Γκρέσια (σ.σ.Ελλάδα στα ισπανικά) ιδρύθηκε το 1998 από συμπατριώτες μας που θέλησαν να ενισχύσουν σε ότι αφορά τα αθλητικά δρώμενα την πόλη της Αλαχουέλα. Η «Ελλάδα» αγωνίζεται στην Β΄ κατηγορία ενώ χρώματα της δεν θα μπορούσαν να μην είναι τα γαλανόλευκα.Έδρα της ομάδας είναι το «Εστάδιο Αλέν Ριτζιόνι» χωρητικότητας 4.000 θέσεων. Είναι χαρακτηριστικό πάντως πως στο ρόστερ του συλλόγου δεν συναντάμε κανένα ποδοσφαιριστή με καταγωγή από την Ελλάδα. Οι «Έλληνες» ή «Πούμα» όπως τους αποκαλούν φημίζονται για το φανατικό κοινό τους που δίνει δυναμικό παρών σε κάθε εντός έδρας ματς δημιουργώντας καυτή ατμόσφαιρα.Οι «Έλληνες της καρδιάς μας» όπως συνηθίζουν να αποκαλούν τους παίκτες τους οι υποστηρικτές της Grecia, υπόσχονται νέες διακρίσεις θέτοντας ως στόχο την άνοδο στη μεγάλη κατηγορία. Η Grecia μετέχει στον δεύτερη όμιλο της Β΄ κατηγορίας (Liga de Ascenso) καταλαμβάνοντας την κορυφή της βαθμολογίας μαζί με την Καρμελίτα. Είναι χαρακτηριστικό πως παραμένει αήττητη εντός έδρας.
ΠΗΓΗ: Sport24.gr

Ο Έλληνας που έγινε ήρωας των Αβορίγινων

Η πολιτειακή κυβέρνηση της Βικτώριας τίμησε 20 διακεκριμένους Αβορίγινες. Ανάμεσά τους ήταν και η Μέρλε Τζάκομος, σύζυγος του Έλληνα Αλικ Τζάκομος. Ακολουθώντας τα χνάρια του συζύγου της, τιμήθηκε γιατί προσφέρει ανεκτίμητες υπηρεσίες στην φυλή Γιόρτα - Γιόρτα των Αβορίγινων.
Σε ένα βιβλίο που έχει κυκλοφορήσει με τίτλο "Ο Άνθρωπος Όλων των Φυλών" καταγράφεται η ιστορία του Άλικ Τζάκομος, ο οποίος αν και γεννήθηκε και πέθανε Έλληνας, εντούτοις αφιέρωσε τη ζωή του υπηρετώντας τους Αβοριγίνες, οι οποίοι τον τίμησαν δεόντως και όχι μόνο τον δέχτηκαν ως δικό τους αλλά, ουσιαστικά, τον ανακήρυξαν ηγέτη τους και για τους Αυστραλούς ιθαγενείς εξακολουθεί να είναι "θρύλος".
Ο Τζάκομος γεννήθηκε στη Μελβούρνη. Οι γονείς του κατάγονταν από το Καστελόριζο και μετανάστευσαν στην Αυστραλία αμέσως μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το '22.
Παντρεύτηκαν στον ελληνορθόδοξο ναό του Ευαγγελισμού, στη Μελβούρνη και το 1924 έφεραν στον κόσμο το πρώτο τους παιδί, ένα αγόρι, το οποίο ονόμασαν Αλέξιο και αργότερα έγινε Άλικ. Μεγάλωσε μέσα σε ελληνικό περιβάλλον αλλά στην Αυστραλία επικρατούσε, τότε, κλίμα ξενοφοβικό και ρατσιστικό.
Πήγαινε στην ελληνική εκκλησία και το ελληνικό σχολείο και βοηθούσε την οικογένειά του στα "εστιατόρια" που άνοιγε σε διάφορες περιοχές της Μελβούρνης. Έζησε την μεγάλη κρίση του '30 και υπηρέτησε στις αυστραλιανές ένοπλες δυνάμεις κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Όταν τέλειωσε ο πόλεμος έγινε... παλαιστής! Έτσι περιόδευε την Αυστραλία και έδινε αγώνες μαζί με τον θρυλικό Τζίμι Σάρμαν. Το πρόγραμμα περιελάμβανε και αγώνες πυγμαχίας, όπου οι Αβορίγινες ήταν ιδιαίτερα καλοί.
Σε μια εποχή που οι "λευκοί" Αυστραλοί δεν είχαν πάρε-δώσε με τους Αβορίγινες ο Τζάκομος πήγε κοντά τους, τους γνώρισε, τους αγάπησε και τους αφιέρωσε την ζωή του. Παντρεύτηκε την Μέρλε Τζάκομος, Αβορίγινα στην καταγωγή και μαζί ξεκίνησαν την εκστρατεία τους για να αποδοθεί δικαιοσύνη στους Αυστραλούς ιθαγενείς.
Ήταν ο μοναδικός μη ιθαγενής, με δική του οικογένεια Αβορίγινων που ζούσε μαζί τους και εργαζόταν για εκείνους. Εργάστηκε για την κοινωνική τους πρόνοια, για την απόκτηση δικαιωμάτων, για την ανάπτυξή τους, την υγεία τους, την μόρφωσή τους και τον αθλητισμό τους.
Κατέγραψε την ιστορία τους και τους μύθους τους, συγκέντρωσε πολύτιμο φωτογραφικό υλικό, τα τραγούδια τους, τις τέχνες τους.
Ο Τζάκομος δεν μπορούσε να αποδεχτεί ότι οι λευκοί μόλις και θεωρούσαν ανθρώπινα όντα τους ιθαγενείς και, ουσιαστικά τους εξόντωσαν.
Αγωνίστηκε για να τους αποδοθεί δικαιοσύνη και να πάψουν να είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
Στις επαφές που είχε με την εξουσία τόνιζε πολλές φορές ότι η δυστυχία πολλών ιθαγενών ίσως οφείλεται και στο γεγονός ότι τα μέρη όπου ζούσαν είχαν πλούσια εδάφη σε ορυκτά και πλουτοπαραγωγικούς πόρους και εκδιώχθηκαν κακήν κακώς.
Ακόμα και σήμερα όσοι επέζησαν ζουν εξαθλιωμένοι στο περιθώριο (με ελάχιστες εξαιρέσεις), παρά το γεγονός ότι η χώρα ευημερεί.
Ο Τζάκομος, εκτός των άλλων, αναγνώρισε νωρίς ότι οι αυτόχθονες κάτοικοι της Αυστραλίας έχουν μια πολιτισμική ιστορία που προηγείται ή είναι παράλληλοι με αυτή των Ευρωπαίων και προσπάθησε να διασώσει ότι είναι δυνατόν.
Φυσικά, ποτέ δεν ξέχασε και την ελληνική καταγωγή του για την οποία ήταν ιδιαίτερα υπερήφανος και την πρόβαλε σε κάθε ευκαιρία.
ΠΗΓΗ: nooz.gr/

Σαρκοφάγος κινέζας βασίλισσας, στολισμένη με αρχαιοελληνικά σύμβολα!

Αυτή είναι η περίεργη ιστορία μίας σαρκοφάγου που έχει εντυπωσιάσει τους κινέζους αρχαιολόγους.

Ανήκει σε μία βασίλισσα της Δυναστείας των Τανγκ, που έζησε τον 9ο μ.Χ. αιώνα στην πόλη Τσαγκάν της Κίνας και φέρει πάνω της χαραγμένα αρχαία ελληνικά σύμβολα (στη φωτογραφία των Ding Haitao, Xinhua, βλέπετε ένα μέρος της σαρκοφάγου)!
Τα αρχαιοελληνικά σύμβολα
Τα σύμβολα της σαρκοφάγου είναι φανερά επηρεασμένα από την...αρχαία ελληνική μυθολογία, γεγονός που παραξενεύει τους μελετητές αφού συνήθως οι σαρκοφάγοι στην Κίνα διακοσμούνταν με θέματα από την Βουδιστική παράδοση।
Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Γκε Τσενγκιόνγκ (Ge Chengyong), πάνω στην σαρκοφάγο διακρίνονται οι φιγούρες τεσσάρων αρχαίων ελλήνων πολεμιστών, ζώα που προσφέρονται ως θυσία σε θεούς και αίγες που παραπέμουν σε αρχαία ελληνική τραγωδία! "Και η ζωή της βασίλισσας μοιάζει βγαλμένη από ελληνική τραγωδία, αφού έχασε πολλά από τα παιδιά της από δολοπλοκίες και συνομωσίες μέσα στο παλάτι της", παρατηρεί...
Το εξωτερικό Αρχαία Ελλάδα, το εσωτερικό Κίνα!
Το περίεργο είναι πως το εσωτερικό της σαρκοφάγου, είναι στολισμένο από εικόνες της κινεζικής παράδοσης, με αναφορές στον Ταοϊσμό, τον Βουδισμό και τον Κομφούκιανισμό, και δεν έχει καμία σχέση με το εξωτερικό της που θυμίζει Αρχαία Ελλάδα! Ο Ταοϊσμός επισημοποιήθηκε στην Κίνα κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Τανγκ, ανταγωνιζόμενος τον Κομφουκιανισμό και τον Βουδισμό, που ασκούσαν εξίσου σημαντικές κοινωνικές, θρησκευτικές και πολιτικές επιδράσεις.
Για τους περισσότερους κινέζους κανένα από τα παραπάνω ρεύματα δεν ήταν αποκλειστικά μοναδικό και κάπως έτσι ξεκίνησε στην αυτοκρατορική Κίνα, η συνύπαρξη και των τριών θρησκευτικο- φιλοσοφικών ρευμάτων.Η Δυναστεία των Τανγκ και το Βυζάντιο
Η συγκεκριμένη βασίλισσα, έζησε πριν από 1200 χρόνια και ήταν μέλος της Δυναστείας των Τανγκ. H εποχή της δυναστείας των Τανγκ (618-907 μ.X.) αποτελεί μία από τις λαμπρότερες στην ιστορία της Κίνας. H κινεζική αυτοκρατορία γνώρισε στις μέρες τους πρωτοφανή οικονομική και πολιτισμική άνθηση, έγιναν σημαντικές εφευρέσεις ενώ η έκτασή της διπλασιάστηκε και η πολιτική της επιρροή εδραιώθηκε στην ευρύτερη ασιατική ήπειρο.
Κάπου στα βάθη των αιώνων και στο ευρύ πεδίο της Κεντρικής Ασίας, ο κινεζικός αυτός πολιτισμός είναι βέβαιο ότι συνάντησε τον αντίστοιχο βυζαντινό. Αν και δεν μιλούσαν την ίδια γλώσσα είναι σίγουρο ότι έγινε μεταξύ τους ένας γόνιμος διάλογος, που οδήγησε σε αλληλοεπιρροές! Αυτό προκύπτει από ευρύματα που απεικονίζουν ανέμελες στιγμές με τις ασιάτισσες κυρίες της αυλής να παίζουν έφιππο πόλο όπως και οι Βυζαντινοί, μέχρι και τις αντιλήψεις για τη ζωή πριν και μετά θάνατον.
Πώς εξηγείται η επιλογή της Αρχαίας Ελλάδας!
Σε ερωτήσεις δημοσιογράφων ως προς το γιατί οι απόγονοι της βασίλισσας των Τανγκ επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν αρχαία ελληνικά σύμβολα στην σαρκοφάγο της, αλλά και πώς ήταν σε θέση οι κινέζοι τεχνίτες να τα αναπαραστήσουν τόσο σωστά, ο Γκε Τσενγκιονγ, απάντησε:
" Είμαστε βέβαιοι πως οι σαρκοφάγοι δεν κατασκευάζονταν σε κάποια άλλη χώρα εκτός Κίνας। Πιστεύω ότι οι δημισουργοί ήταν έμπειροι τεχνίτες που είχαν μεταναστεύσει από την Δυτική ή Κεντρική Ασία κατα τη Δυναστεία των Τανγκ.

ΠΗΓΗ: pyles.tv

H Ινδιάνικη φυλή των Cherokee που μιλούσε Ελληνικά και καταγόταν από την Ανατολική Μεσόγειο

Τρία δείγματα πετρογλυφικών βρέθηκαν στην Βόρεια Αμερική, όπου ερευνήθηκαν και αποδόθηκαν στο ότι είναι Ελληνικά. Η πέτρα Possum Creek Stone ανακαλύφθηκε από την Gloria Farley στην Oklahoma το 1970. Όπως εξηγεί η ίδια στην πέτρα απεικονίζεται ένας Έλληνας αθλητής επάνω σε βάθρο νίκης με επιγραφή που γράφει HO-NI-KA-SA, ή o nikasa (ο νικητής).
Η πέτρα Thruston Stone ερμηνεύεται ως μία ανάμιξη πολλών πολιτισμών οπως Ελληνικής, Τσερόκι, Ινδιάνικης, Αιγυπτιακής και Εβραίκης, η πολιτισμική κοινότητα των Cherokee, Keetoowah Society επισημανη όπως το επιβεβαιώνει και το όραμα του Eloh ότι προέρχονται από τους Πτολεμαίους που έφτασαν με υπερατλαντικά ταξίδια μαζί με Εβραίους και Φοίνικες στην κοιλάδα του Ohio γύρω στο 100 π.Χ.
Το Red Bird Petroglyph είναι Ελληνική επιγραφή που χρονολογείται ανάμεσα στον 2ο και 3ο αιώνα π.Χ. και όχι όπως ανακοίνωσε τελευταία το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο της Αμερικής και η New York Times ότι είναι του 1800.
Η γλώσσα των Cherokee περιεχέι πολλές λέξεις Ελληνικής προέλευσης, ιδιαίτερα στο πεδίο της ιεραρχίας, στρατιωτικής ορολογίας, μυθολογίας, αθλητισμού και τελετουργίας। Επίσης η μουσική των Cherokee αντανακλά τις ελληνικές του ρίζες, Οι ινδιάνοι Cherokee είναι στην κυριολεξία οι Έλληνες της αρχαίας Αμερικής.
Donald N। Yates

Ελληνικές λέξεις που ταιριάζουν με των Cherokee

ΠΗΓΗ: strangehellas.blogspot

ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΤΑΦΟΙ ΑΝΑΚΑΛΥΦΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν αρχαίους ελληνικούς τάφους του 4ου αιώνα π.Χ. στο Mukolaiv της Ουκρανίας. Η ανακάλυψη έγινε κατά την διάρκεια συντήρησης και αναστύλωσης του αρχαιολογικού μουσείου στο κέντρο της πόλης.
Αρχικά, ανακοινώθηκε η εύρεση μιας αρχαίας νεκρόπολης που χρονολογείται στον 4ο αιώνα π.Χ. Όμως όταν άρχισε η διαδικασία ανασκαφής των 25 τάφων που βρέθηκαν μέσα σε αυτήν, διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για ελληνιστικές ταφές που ακολούθησαν τις παραδοσιακές ελληνικές μεθόδους ταφής τόσο
όσον αφορά τον προσανατολισμό του τάφου όσο και για τις νεκρικές τελετές. Ο αρχαιολόγος και καθηγητής Oleksandr Smyrnov δήλωσε:
«Όλοι οι τάφοι περιέχουν ταφικά κτερίσματα και αναθήματα, δηλαδή αντικείμενα που συνοδεύουν τον νεκρό στον άλλο κόσμο, στο βασίλειο του Άδη, σύμφωνα με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των αρχαίων Ελλήνων. Σε αυτά περιλαμβάνονται, αθηναϊκά κεραμικά αγγεία της Αττικής, μελανοβαμφής κεραμική, κύλικες πόσης διαφορετικών μεγεθών και εισαγώμενοι αμφορείς από την Ηράκλεια του 6ου αιώνα π.Χ.»
Οι περισσότερες ταφές αντρών περιείχαν όπλα, ενδεικτικό των πολεμικών ικανοτήτων της Όλβιας Ποντικής που έλεγχε την ευρύτερη περιοχή. Η Όλβια Ποντική ήταν αρχαία ελληνική αποικία στις βορειοδυτικές ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Η πόλη ήταν αποικία των Μιλήσιων και χτίστηκε κατά τον δεύτερο ελληνικό αποικισμό πιθανόν τον 7ο αιώνα π.Χ.. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο και άλλους αρχαίους συγγραφείς βρισκόταν στις εκβολές του ποταμού Μπουγκ του αρχαίου Υπανίου ενώ σύμφωνα με κάποιους αρχαίους συγγραφείς βρισκόταν πιο ανατολικά στις εκβολές του Δνείπερου που οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν Βορυσθένη.
Στις γυναικείες ταφές οι αρχαιολόγοι βρήκαν χάλκινα βραχιόλια, περιδέραια ακόμα και υπολείμματα από γυναικείο φόρεμα. Ένα από τα περιδέραια είναι κατασκευασμένο από ένα είδος κοχυλιών kauri, που πρόκειται για θαλάσσιο μαλάκιο που εντοπίζεται στον Ινδικό Ωκεανό. Ενδεικτικό στοιχείο των εμπορικών σχέσεων που είχαν αναπτυχθεί μεταξύ των αρχαίων Ελλήνων και των πολιτισμών πέρα από την στενή λεκάνη της Μεσογείου.
«Μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι οι αρχαίοι κάτοικοι της περιοχής του Mykolaiv εμπορεύονταν με Όλβια Ποντική και με την Αθήνα» δηλώνει ο καθηγητής Oleksandr Smyrnov.
Η έρευνα έδειξε ότι σε αντίθεση με άλλες νεκροπόλεις της περιοχής της Όλβιας Ποντικής, η συγκεκριμένη δεν συλήθηκε ποτέ κατά την διάρκεια του 18ου και 19ου αιώνα.
Όλα τα ευρήματα των ανασκαφών εκτίθενται στο Sukhomlynsky National University’s Institute of History and Law της Ουκρανίας ενώ η συνολική τους αξία εκτιμάται κοντά στα 50.000$.

ΠΗΓΗ:erroso।blogspot.com

ΚΗΔΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ

Το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων μετέδωσε ότι ο πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν, μετέβη το πρωί στο γήπεδο της Fenerbahce για να συμμετάσχει στην εξόδιο ακολουθία του Λευτέρη Αντωνιάδη. Ο πρωθυπουργός μπήκε στο γήπεδο πίσω από το φέρετρο του Λευτέρη που ήταν καλυμμένο με τουρκική σημαία και σημαία της Fenerbahce (διετέλεσε και αρχηγός της Εθνικής Τουρκίας).

Οι φίλαθλοι που περίμεναν στο γήπεδο για την νεκρώσιμη τελετή, υποδέχθηκαν τη σορό του Λευτέρη με χειροκροτήματα. Η κηδεία του Λευτέρη Αντωνιάδη έγινε το μεσημέρι, στη γενέτειρα του Πρίγκηπο, από τον Μητροπολίτη Προύσης Ελπιδοφόρο, ηγούμενο της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Χάλκης.

"Μια ξεχωριστή μορφή της Πολίτικης Ρωμιοσύνης εξέλιπε με τον θάνατο του θρυλικού ποδοσφαιριστή Λευτέρη" (Αντωνιάδη), δήλωσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος που εξέφρασε την βαθύτατη θλίψη του για τον θάνατο του ομογενή ποδοσφαιριστή.

«Απλός και σεμνός, με πολλούς φίλους και πιο πολλούς θαυμαστές, έβαλε τη σφραγίδα του στη ζωή της ομογένειας και του αθλητισμού της χώρας αυτής και πλήρης ημερών επλήρωσε το κοινόν χρέος. Αιωνία ας είναι η μνήμη του», είπε ακόμη ο Πατριάρχης.

Ο Λευτέρης Αντωνιάδης, μεγάλο όνομα του τουρκικού ποδοσφαίρου και σύμβολο της ομάδας Φενέρμπαχτσε, πέθανε την Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου, σε ηλικία 87 ετών σε νοσοκομείο της Κωνσταντινούπολης όπου νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα.


Lefter Son Kez Saracoglu Stadi'nda

Cuma - Κύμη. Η πρώτη Ελληνική αποικία στη Δύση (των ..."νεοτέρων" χρόνων)

Στην Πιθηκούσα (Pithecusae), στην σημερινή νήσο Ίσκια έφθασαν το 770 π.Χ. περίπου, οι Έλληνες από τις πόλεις της Εύβοιας Χαλκίδα, Ερέτρια και Κύμη.
Αποβιβάστηκαν στο νησί και το ονόμασαν Πιθηκούσα ιδρύοντας συγχρόνως μια μικρή πόλη με το ίδιο όνομα. Η ετυμολογία του τοπωνυμίου μας οδηγεί στην παρουσία πιθήκων στο νησί εκείνη την περίοδο ή όπως συμφωνούν οι περισσότεροι επιστήμονες στα αγγεία - βάζα - πίθους (πιθάρια) που είχαν μαζί τους, οι πρώτοι έλληνες, για την μεταφορά των προϊόντων τους. Η πιστοποίηση, για το τεράστιο ενδιαφέρον που παρουσιάζει το νησί και που χρησιμοποιήθηκε για να αποβιβαστούν οι πρώτοι έλληνες στη δύση, εμφανίζεται στο υλικό που βρέθηκε σε τάφους. Υλικό που μας αποδεικνύει τη σχέση με την αρχαία Εύβοια αλλά και την αρχαία Κόρινθο.
Το «Κύπελλο του Νέστορα» είναι ένα αγγείο από την Ρόδο. Βρέθηκε σε τάφο της νεκρόπολης της Πιθηκούσας. Δισκοπότηρο που έχει πάνω του χαραγμένο το Ευβοϊκό Αλφάβητο! Επίγραμμα τριών στίχων, πάνω στο κύπελλο οδηγεί την σκέψη μας στο ξακουστό κύπελλο του Νέστορα που περιγράφει με ίδιους στίχους η Ιλιάδα:
Του Νέστορα... το κύπελλο είναι καλό για να πίνεις. Αλλά όποιος πιει από το κύπελλο αυτό, αμέσως θα καταληφθεί από την επιθυμία έρωτα για την όμορφη στεφανωμένη Αφροδίτη
Από εδώ, την Πιθηκούσα, οι Ευβοείς ξεκίνησαν για την εύφορη και πανέμορφη περιοχή της Καμπανίας. Με βάση «μεταβατική» την Πιθηκούσα δημιούργησαν την Κούμα (Κύμη), την πρώτη οργανωμένη ελληνική αποικία στη δύση πριν από 2.700 χρόνια. Έτσι ο Velleio Patercolo, Gaio, Λατίνος Ιστορικός (Καμπανία 19 π.Χ.- 30 μ.Χ.), και ο Stazio, Publio Papinio, Λατίνος ποιητής (Νάπολη 40 π.Χ. - 96 π.Χ.), διηγούνται πως ο Απόλλωνας οδήγησε τους Χαλκιδείς στην Κούμα.
Έλληνες άποικοι από την Εύβοια στην θάλασσα...
Ψάχνουν μια καινούργια πατρίδα...
Το άσπρο περιστέρι που ξαφνικά εμφανίζεται, δείχνει την πορεία...
Ακολουθούν αυτή την πορεία που τους πάει στην Κούμα!
Ένας μακρινός ήχος κυμβάλων φτάνει προς τα πλοία, δεν μπορεί παρά να φτάνει από μια κοντινή γη...
Και οι έλληνες άποικοι πλέουν προς αυτή την πηγή, μέχρι την Κούμα
Έτσι διηγείται ο Virgilio Marone Publio, Λατίνος ποιητής (Andes 70 - Brindisi [Βρινδίσιο] 19 π.Χ.), τη γέννηση της Κούμας, με την προστασία του Απόλλωνα.
Ο Δαίδαλος κατεβαίνει από τον ουρανό και αναγείρει, στον θεό του ήλιου, έναν ναό για να τον ευχαριστήσει που δεν έλιωσε τα φτερά του। Ο Δαίδαλος, ο ίδιος, χαράζει στις χρυσές πόρτες του ναού όλη την ιστορία: την κατασκευή του λαβύρινθου της Κνωσού, την φυλάκιση από τον Μινώταυρο, την φυγή με τον Ίκαρο, με τα φτερά από πούπουλα και το κερί, την πτώση του Ίκαρου και την άφιξη στην Κούμα

Η ιταλική ΚΥΜΗ (Cuma), η πρώτη ελληνική αποικία στη δύση.

Η αρχαία ΚΥΜΗ (Cuma), η πρώτη ελληνική αποικία στη δύση, την εποχή της ίδρυσής της, καταλάμβανε την γεωγραφική περιοχή του όρους της Κούμας, που στην κορυφή του ανέτειλε η Ακρόπολη και επεκτεινόταν μέχρι τις δυτικές πλαγιές του όρους Γκρίλλο (Grillo). Στο σημερινό Δήμο του Μπάκολι (Bacoli) περιλαμβάνεται και ανήκει η περιοχή της πρώτης ελληνικής αποικίας στη δύση. Ο δήμος πήρε το όνομά του από τους άθλους με τους «στάβλους για τα βόδια» του μυθικού ήρωα Ηρακλή (Bauli- Bacoli). Το λιμάνι του Μιζένο ήταν ένας κρίκος στο «σύστημα» ελέγχου της Κούμας στον κόλπο της Νάπολης. Ο έλληνας τραγικός ποιητής Λυκόφρων, από τη Χαλκίδα (Licofrone) (Χαλκίδα 325 - 250 π.Χ.) έγραφε για το λιμάνι της Κούμας: «σίγουρο καταφύγιο για τα πλοία». Αυτή η σημαντική και στρατηγική θέση του λιμανιού αποτέλεσε έναν από τους λόγους που έκαναν τον Αννίβα στα τέλη του ΙΙΙ αιώνα ν΄αποφασίσει την καταστροφή του. Για τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ήταν η «σπονδυλική στήλη», η έδρα του μεγαλύτερου στόλου της Μεσογείου.

Ποτζουόλι [Δικαιαρχεία] (Pozzuoli)

Δικαιαρχεία, το σημερινό Ποτζουόλι (Pozzuoli), αυτό το όνομα διάλεξαν για την πόλη τους οι φυγάδες Σάμιοι που ίδρυσαν με την άδεια των Κυμαίων το 530 π।Χ। Διάλεξαν αυτό το όνομα για να «δηλώσουν» την αντίθεσή τους στο καθεστώς του τύραννου της Σάμου Αριστόδημου.
Το Λεξικό Σούδα (Σούϊδα) περιγράφει: Δίνοντας συγχρόνως και τη σημασία του ονόματος που επέλεξαν οι αρχαίοι έλληνες άποικοι। Η πόλη ιδρύθηκε το 530 π.Χ. περίπου στο χώρο-λιμάνι που αποτελούσε ένα επίνειο των Κουμάνων.

Νάπολη (Νεάπολις, η πόλη της Παρθενόπης)

Η πόλη της Παρθενόπης, η Νάπολη, ιδρύθηκε από τους έλληνες αποίκους της ιταλικής Κύμης (Cuma). Στο σημερινό κάστρο Όβο δημιουργήθηκε η Παρθενόπη, σαν βάση ελέγχου του κόλπου της Νάπολης από τους Κουμάνους. Αργότερα δημιουργήθηκε οικισμός (Παλαιόπολη) και κατόπιν η Νάπολη (Νεάπολις).

Η θρησκεία στην ιταλική Κύμη

Η θρησκεία έπαιζε πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή των αρχαίων Ελλήνων. Λάτρευαν και τιμούσαν τους θεούς τους, γιατί πίστευαν ότι αυτοί τους καθοδηγούν και τους βοηθούν στις δύσκολες στιγμές. Γι’ αυτό έχτιζαν μεγαλοπρεπείς και λαμπρούς ναούς, που καθρέπτιζαν το σεβασμό και την πίστη τους στους θεούς. Κάθε ναός ήταν, συνήθως, αφιερωμένος σε μία μόνο θεότητα. Στις πόλεις-κράτη υπήρχαν συχνά ναοί, χτισμένοι πλάι-πλάι. Οι ναοί έπαιζαν κι έναν πολύ σημαντικό κοινωνικό ρόλο, καθώς αποτελούσαν ένδειξη ευημερίας μιας πόλης. Η πόλη-κράτος μέσα από τους ναούς επιδείκνυε τα πλούτη, την ευσέβεια και τον πολιτισμό της. Για τους πρώτους έλληνες εποίκους στην πρώτη ελληνική αποικία στην δύση, πριν από 2.700 χρόνια, αυτοί οι «κανόνες» δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν εξαίρεση. Μετέφεραν στη νέα πατρίδα τους, στη Κύμη της Ιταλίας, τους δικούς τους θεούς, το δικό τους πολιτισμό, τα ιδεώδη του αρχαίου ελληνικού θαύματος.

Το Μαντείο της Σίβυλλας (L’Antro della Sibilla)

Είναι γνωστό, στην αρχαιότητα οι θεοί είχαν στις υπηρεσίες τους ιέρειες, Μάντισσες, Πυθίες και προφήτες. Με αυτό τον τρόπο οργάνωσης διατύπωναν χρησμούς και προβλέψεις. Τον ρόλο αυτό είχαν γυναίκες και ονομάζονταν Σίβυλλες. Έτσι μας είναι γνωστοί οι Σιβυλλικοί χρησμοί. Σίβυλλα = Μάντισσα, η λατρεμένη «πυθία» των πρώτων Ελλήνων στη Δύση πριν από 2.700 χρόνια! Στη Μικρά Ασία, την Αφρική, τις δυτικές ακτές της Μεσογείου. Η Πυθία των Δελφών είναι η πιο χαρακτηριστική και γνωστή Σίβυλλα - Μάντισσα σε ολόκληρο τον κόσμο. Έχουμε όμως και την Ερυθραία, την Περσίδα, την Ελλησπόνδια, την Φρυγία, την Κολοφώνα, την Λίβυα, την Σαμία, την Τίβολι και την Κουμάνα! όπως μας πληροφορεί το Λεξικό Σούδα.
Οι αρχαίοι πίστευαν ότι επρόκειτο για το ίδιο και μοναδικό πρόσωπο που μετακινούνταν σε διαφορετικούς τόπους. Και στην «Ειρήνη» του Αριστοφάνη η Σίβυλλα καταλαμβάνει την δική της θέση…
Η Κυμαία Σίβυλλα ήταν ιέρεια του Θεού Απόλλωνα, έζησε στην Κύμη της Ιταλίας (κοντά στην σημερινή Napoli) και μαζί με την Πυθία των Δελφών υπήρξε μια από τις σημαντικότερες προφητικές μορφές της αρχαιότητας. Η ονομασία Κυμαία Σίβυλλα, δεν είναι το πραγματικό όνομα της, το "Κυμαία" προσδιορίζει την καταγωγή ενώ με το Σίβυλλα (sibyl = προφήτης) προσδιορίζει την προφητική ιδιότητα. Ως πραγματικά ονόματα της Κυμαίας Σίβυλλα επικρατέστερα θεωρούνται τα : Αμάλθεια και Ιεροφίλη.

Τον Μάϊο του 1932 ο Ιταλός αρχαιολόγος Amadeo Maiuri μετά απο αρχαιολογικές ανασκαφές έφερε στο "φώς" το γνωστό σήμερα ως "Cumae Cave" που θεωρείται πως είναι ο τόπος που συνδέεται με την Κυμαία Σίβυλλα. Η Σπηλιά της Κυμαίας όπως μεταφράζεται στα ελληνικά βρίσκεται στην αρχαία Κύμη της Ιταλίας.

Ο Απόλλων

Σε κοντινή απόσταση από το Άντρο - Μαντείο της Σίβυλλας βρίσκουμε τον ναό του Απόλλωνα. Ο Απόλλωνας, ο προστάτης των Σίβυλλων κοντά στην Κουμάνα μάντισσα. Όπως στην αρχαία Ελλάδα δίπλα στο μαντείο των Δελφών, κοντά στη μάντισσα Πυθία. Απόλλωνας! ο όμορφος θεός του φωτός, της ποίησης, της μουσικής και της μαντικής.

Η θεότητα που λατρεύεται περισσότερο στην πρώτη ελληνική αποικία στη δύση. Η θεότητα που λατρεύεται περισσότερο στην αρχαία Εύβοια. Η λατρεία του Απόλλωνα στην Ακρόπολη της Κούμας και η κεντρική θέση που κατέχει στο πάνθεό της, έχει τις ρίζες του βαθιά στο μύθο και την παράδοση. (Εικόνα: Το Άντρο - Μαντείο της Κυμαίας Σίβυλλα)

Ο Βιργίλιος στο VI Βιβλίο του διηγείται πως:
Ο Δαίδαλος, πατέρας του άτυχου Ίκαρου και επινοητικός κατασκευαστής αυτόνομων μηχανών, μόλις δραπέτευσε από τον Λαβύρινθο της Κνωσού βρήκε καταφύγιο στην Κουμάνα Ακρόπολη. Για να ευχαριστήσει τους θεούς κατασκευάζει το ναό του Απόλλωνα
Ο Απόλλωνας είναι ταυτισμένος με την Ιταλική Κούμα. Η «εξήγηση» είναι πιο απλή… Ο Απόλλωνας έχει κυρίαρχη θέση στην Εύβοια! Οι πρώτοι αρχαίοι έλληνες πήραν μαζί τους την λατρεμένη θεότητά τους! Η κοινή λατρεία στην Εύβοια και στην Κούμα της Ιταλίας, και η σημασία που δίνεται την ίδια ιστορική περίοδο στον Ολύμπιο θεό Απόλλωνα, χαρακτηρίζει την «σχέση» των δύο τόπων στον τομέα της λατρείας. Προσδίδει τη βάση, την ουσιαστική επίδραση της κουλτούρας που μεταφέρουν οι άποικοι από την «μητέρα πατρίδα».


ΠΗΓΗ: HellasOnTheWeb.Org / Νίκος Κλειτσίκας, Αρχαιολόγος, Συγγραφέας-Ιστορικός

Hellenes-From Fanari to the World

This is about the famous Greek meta-Byzantine families. This video is just a mixed edit of the first shootings in Alexandria, Athens, Bukuresti, Marseille, Bombay, Kalkotta and Paris.

Αλεξάνδρεια Αιγυπτιώτης

Salutate la Magna Grecia!

Κρότων ή Κρότωνας υπήρξε αρχαία ελληνική αποικία στην ανατολική ακτή της Καλαβρίας, στις εκβολές του ποταμού Αισάρου, που ιδρύθηκε περίπου το 710 π।Χ. από Αχαιούς. Αφού κυρίευσε την προς βορειοδυτικά ορεινή χώρα και τα χαλκωρυχεία του κόλπου της Τερίνης, ίδρυσε μικρό κράτος εκτεινόμενο από την Αδριατική ως την Τυρρηνική Θάλασσα.
Το σύνθημα που ακούγεται από τους οπαδούς ποδοσφαιρικής ομάδας(Ultras Crotone) της πόλης Crotone (Κρότων), αρχαία ελληνική πόλη της Κάτω Ιταλίας, είναι το εξής: Salutate la Magna Grecia!




Επίσης δείτε τους οπαδούς της Hellas Verona στο 0.32 και τις σημαιες!

Εκδήλωση Ελληνισμού στη Βουλγαρία..

Του Δημήτρη Γαρούφα*


Σήμερα ξεφεύγοντας λίγο από την μίζερη δική μας πολιτική πραγματικότητα θα αναφερθώ σε μια εκδήλωση που παρακολούθησα το Σαββατοκύριακο 12-13 Νοεμβρίου 2011, προσκεκλημένος από την «Πανβουλγαρική Ομοσπονδία συλλόγων Σαρακατσάνων», στο Μπόροβιτς της Βουλγαρίας(δίπλα στην πόλη Σαμοκόβ) όπου διοργάνωσε φεστιβάλ παραδοσιακών Ελληνικών χορών με συμμετοχή χορευτικών ομίλων των εκεί συλλόγων Σαρακατσάνων.

Η εκδήλωση είναι η δεύτερη μεγάλη εκδήλωση που διοργανώνουν κάθε χρόνο οι σύλλογοι Σαρακατσάνων της Βουλγαρίας και είναι μια ευκαιρία «ανταμώματος» των Σαρακατσάνων που ζουν στη Δυτική Βουλγαρία(Ντούπνιτσα, Σαμακόβ, Μπερκόβιτσα, Μοντάνα, Σόφια, Κάρλοβο κλπ.).΄Ήταν συγκινητικό να βλέπει κάποιος εκατοντάδες παιδιά ηλικίας από 7 μέχρι 18 χρονών από όλη τη Βουλγαρία να χορεύουν και να τραγουδούν για τα ΄Αγραφα και τον Κατσαντώνη, για τις Ελληνικές θάλασσες, την Πόλη και τον «μαρμαρωμένο» βασιλιά…

Ζουν στη Βουλγαρία εδώ και 180 χρόνια αλλά χαράσσοντας τη δική τους πορεία κρατούν με πείσμα την Ελληνική γλώσσα, κρατούν τις παραδόσεις ,έχουν συνείδηση της Ελληνικής καταγωγής και διαπρέπουν σήμερα στη Βουλγαρία αρχίζοντας να μπαίνουν δυναμικά στον κόσμο των επιχειρήσεων…Είδα ανθρώπους που πριν 20 χρόνια δούλευαν ως εργάτες στην Ελλάδα να είναι τώρα ιδιοκτήτες ξενοδοχείων ενώ κάποιοι άλλοι που από τότε άρχισαν εμπόριο εισάγοντας στη Βουλγαρία βρώσιμη ελιά και ξηρούς καρπούς από Ελλάδα τώρα κτίζουν εμπορικά κέντρα και τουριστικά συγκροτήματα στη μαύρη θάλασσα

Τα ονοματεπώνυμά τους τα άλλαξε βίαια η Βουλγαρική κυβέρνηση το 1958 αλλά οι ίδιοι τα διατηρούν στις κοινωνικές σχέσεις ενώ ο διακριτικός τίτλος των επιχειρήσεών τους είναι συνήθως το Ελληνικό επώνυμο του ιδιοκτήτη η ονόματα από την Ελληνική μυθολογία…κι ΄έτσι στις εκδηλώσεις όταν αναφέρονται οι χορηγοί αναφέρονται εταιρίες με διακριτικό τίτλο «Οδυσσέας» , «Πηνελόπη» κλπ.

Παρακολουθούν με ενδιαφέρον τις Ελληνικές εξελίξεις και κάνουν κριτική για τους ΄Έλληνες πολιτικούς. .Με πληροφορούν ότι πέραν της Ελβετίας… μεγάλα ποσά από Ελλάδα κατατέθηκαν σε Βουλγαρικές Τράπεζες το τελευταίο εξάμηνο , ότι οι μεγάλες Ελληνικές εταιρίες στη Βουλγαρία ακμάζουν αλλά επεσήμαναν ότι «όταν η Ελλάδα βήχει η Βουλγαρία παθαίνει πνευμονία»…

Ζώντας εκτός Ελλάδας έχουν άλλη οπτική , είναι αισιόδοξοι για τον Ελληνισμό.. Γι΄ αυτό συζητώντας για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα μας διέκοψε κάποιος γέροντας Σαρακατσάνος για να μας πεί με τη γλώσσα του Μακρυγιάννη: «μη σκιάζεστε.. Είμαστε τρανό ΄Εθνος κι΄ έχουμε πολιτισμό που σαν τ ΄αλάτι νοστιμεύει όλο τον κόσμο. Γι΄ αυτό κι ο Θεός δεν αφήνει να χαθούμε. Η Ελλάδα κοντανασαίνει τώρα στον ανήφορο αλλά θα βρει την καλή τη στράτα..»



*Δικηγόρος-πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσ/νίκης. Το άρθρο δημοσιεύθηκε(16-11-11)και στον ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟ.

Καταγγελίες για Ιταλούς και Αλβανούς αρχαιολόγους που αποκρύπτουν και καταστρέφουν Ελληνικά ευρήματα στην Αλβανία

Στα πλαίσια της 11ης εβδομάδας της Ιταλικής Γλώσσας, το Ιταλικό Πολιτιστικό Κέντρο, εγκαινίασε στο Αργυρόκαστρο έκθεση φωτογραφίας με θέμα την αρχαιοελληνική πόλη της Αδριανούπολης.
Οι 60 φωτογραφίες που εκτίθενται αποτελούνται από κάποιες παλιές ασπρόμαυρες και νέες φωτογραφίες από τις ανασκαφές που γίνονται τα τελευταία χρόνια στην ευρύτερη περιοχή της Δρόπολης και κυρίως γύρο από το αρχαίο θέατρο των Σωφράτικων, από ιταλούς και αλβανούς αρχαιολόγους των πανεπιστημίων Macerata και Αργυροκάστρου αντίστοιχα.
Αλβανοί και ιταλοί προσπαθούν να αναδείξουν τα ευρήματα της Ρωμαϊκής Περίοδο, αποκρύπτοντας αυτά της Ελληνικής ενώ υπάρχουν και καταγγελίες για την καταστροφή τους.
Στα εγκαίνια της έκθεσης παραβρέθηκε και ο Υπουργός Πολιτισμού της Αλβανίας που με τις δηλώσεις του έδειξε ότι ή είναι εκτός τόπου και χρόνου και δεν κατέχει «γρι» από ιστορία ή υπηρετεί άκομψα το προαναφερόμενο σχέδιο ή και τα δύο μαζί। Ο κ. Aldo Bumci είπε συγκεκριμένα: Αυτή η έκθεση είναι τμήμα της κοινής αλβανο-ιταλικής πολιτιστικής κληρονομιάς, είναι η απόδειξη των δεσμών των δύο λαών από την αρχαιότητα και ότι όπως ο ιταλικός πολιτισμός είναι γνωστός στη χώρα του, έτσι πρέπει και ο αλβανικός πολιτισμός να γίνει πιο γνωστός στην Ιταλία…

ΠΗΓΗ: ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΗΣ

Ρουμανία: Άγαλμα της θεάς Νέμεσις ανακαλύφθηκε στην αρχαία πόλη Apulum

Ένα μαρμάρινο άγαλμα της θεάς Νέμεσης συμπεριλαμβάνεται στα σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα που ήρθαν στο φως από την αρχαιολογική σκαπάνη στη ρουμανική επαρχία Άλμπα Ιούλια, βορειοδυτικά του Βουκουρεστίου. Στην ίδια περιοχή, πριν από δύο εβδομάδες, ανακαλύφθηκαν ένας μαρμάρινος αναθηματικός βωμός και μαρμάρινο ανάγλυφο, στοιχεία που επιβεβαιώνουν την ύπαρξη ναού στην περιοχή.
Τα ευρήματα χρονολογούνται στα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ. ή στις αρχές του 3ου αιώνα π.Χ. και αποτελούν τη σημαντικότερη ανακάλυψη της τελευταίας δεκαετίας στην περιοχή της πόλης Apulum, οχυρωματικό κέντρο της ρωμαϊκής επαρχίας Δακίας.
Ο Κοσνταντίν Ινέλ, αναπληρωτής διευθυντής του Εθνικού Μουσείου της Άλμπα Ιούλια, παρουσιάζοντας σε εκπροσώπους των ΜΜΕ το άγαλμα που ανακαλύφθηκε στη διάρκεια των αρχαιολογικών ερευνών σε τοποθεσία ανάμεσα σε Ρωμαιοκαθολικό Καθεδρικό Ναό και Ορθόδοξο Ναό τόνισε ότι το εύρημα μαρτυρά ότι υπήρχε αρχαίος ναός στην περιοχή.
«Η αρχαιολογική και καλλιτεχνική αξία του αγάλματος της θεάς, προσωποποίησης της έννοιας της απονομής δικαιοσύνης και της τιμωρίας όσων διέπρατταν ύβριν είναι πολύ μεγάλη. Εκτός από την εκφραστικότητα και την εξαιρετικά ακριβή αναπαράσταση του σώματος και της ενδυμασίας, στο δεξί πόδι της Νέμεσις υπάρχει το μυθικό τέρας που συνδέεται με τη θεότητα, ο γρύπας, φανταστικό ζώο με σώμα λιονταριού και κεφάλι και φτερά αετού», υπογράμμισε ο κ. Ίνελ.
Δυστυχώς το κεφάλι του γρύπα και μέρος του δεξιού άκρου δεν έχουν εντοπιστεί, πρόσθεσε τονίζοντας ότι το κόκκινο χρώμα στις πτυχές των ρούχων και τα ίχνη χρώματος στα μαλλιά και στο διάδημα είναι ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο.
Το άγαλμα θα παρουσιαστεί σε μελλοντική έκθεση του μουσείου και ένα αντίγραφο θα τοποθετηθεί στο χώρο, όπου βρέθηκε το αυθεντικό. Στο Μουσείο της Άλμπα Ιούλια στεγάζεται η σημαντικότερη συλλογή αρχαιοτήτων της ρωμαϊκής περιόδου στη Ρουμανία.
Η πόλη Apulum ήταν ο μεγαλύτερος αστικός οικισμός στη Δακία και η έδρα της ρωμαϊκής λεγεώνας XIII Gemina, όπου ήταν εγκατεστημένοι περίπου 5.600 στρατιώτες.


ΠΗΓΗ:http://www.ert.gr/

Ανακάλυψη αρχαίας ελληνικής πόλης στη Ρωσία!

Μια μοναδική ανακάλυψη έγινε στην περιοχή Ταμάν στη Νότια Ρωσία, στις ακτές της Μαύρης θάλασσας. Τα ερείπια αρχαίας Ελληνικής πόλης, που χρονολογείται γύρω στον 6ο αιώνα π.χ., ήρθαν στο φως ενώ οι αρχαιολόγοι έχουν μείνει έκπληκτοι τόσο από το πλήθος των ευρημάτων όσο και από την κατάσταση στην οποία βρέθηκαν.
Η ανασκαφή προχωρά με μεγάλη προσοχή προκειμένου να μην καταστραφούν τα αρχαία τείχη της πόλης. Στο σημείο της ανασκαφής εικάζεται ότι βρισκόταν ο αρχαίος ναός της θεάς Δήμητρας, θεάς της καρποφορίας και της γεωργίας, ενώ οι ιστορικοί που περευρέθηκαν προσδιόρισαν ακριβώς το σημείο του βωμού. Όμως, από το πλήθος των ευρημάτων μιλούν για ολόκληρη πόλη.
Να σημειωθεί ότι οι συνθήκες των ανασκαφών είναι εξαιρετικά δύσκολες λόγω της τοποθεσίας, της έλλειψης τρεχούμενου νερού, και του ψύχους (μέχρι -26 Κελσίου κατά τις νυχτερινές ώρες).
Επιπλέον, οι εργασίες γίνονται με τη βοήθεια εθελοντών οι οποίοι πληρώνουν (500 ρούβλια) περίπου 13 ευρώ την ημέρα για την συμμετοχή τους στις ανασκαφές!

ΠΗΓΗ: ellinikanea.gr

Ρουμανία: Η αρχαία ελληνική πόλη Ίστρος

Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος


Η αρχαία ελληνική πόλη Ίστρος κτίστηκε από τους Μιλήσιους, νότια από το ιερό ‘πεντάστομο’ του ποταμού Ίστρου, λίγο βορειότερα της πόλης Τόμοι- Εμπόριον (σημερινή πόλη Κωνστάντσα).
Οι Μιλήσιοι άποικοι στην περιοχή είχαν εμπορικές συναλλαγές με τους Θράκες Γέτες.
Ήταν η πρώτη ελληνική πόλη που δημιουργήθηκε στο σημερινό έδαφος της Ρουμανίας και η οποία περιγράφεται πολλούς αιώνες μετά, από το γεωγράφο Σκύμνο το Χίο περί το 110 π.Χ., στο έργο του ‘Περιήγησις’, όπου αναφέρει ότι η Ίστρος ιδρύθηκε το 630 π.Χ.
Μερικούς αιώνες αργότερα ο Ευσέβιος της Καισάρειας, γράφει ότι ιδρύθηκε περί την 33η Ολυμπιάδα, ήτοι περί το 657-656 π.Χ.
Το παλαιότερο τεκμηριωμένο νόμισμα που βρέθηκε στην περιοχή της αρχαίας πόλης είναι μια ασημένια δραχμή οκτώ γραμμαρίων που αναφέρεται στο έτος 480 π.Χ.
Η Ίστρος ήταν κατ’ αρχάς μια πολίχνη και φαίνεται ότι η πλήρης ανάπτυξής της προσδιορίζεται περί τον Γ΄ αιώνα π.Χ. Αυτό δηλώνεται από την αφθονία των ευρεθέντων αργυρών νομισμάτων της εποχής. Τα νομίσματα αυτά φέρουν από την μία όψη δύο κεφάλια, το ένα στραμμένο επάνω και το άλλο κάτω- πιθανώς των Διόσκουρων, το οποίων η λατρεία ήταν διαδεδομένη στα παράλια του Εύξεινου Πόντου. Στην άλλη όψη τα νομίσματα φέρουν έναν αλιάετο πάνω σε δελφίνια. Ενώ νεότερα νομίσματα έχουν την κεφαλή του ποταμού Ίστρου ως πωγωνοφόρο και κερασφόρο.
H ίδρυση της Ίστρου οφείλεται στο εμπόριο το οποίο γινόταν από τους Έλληνες οι οποίοι είχαν διεισδύσει στο εσωτερικό της χώρας. Εδραιώθηκε ως λιμάνι εμπορικών συναλλαγών. Αυτό επιβεβαιώνεται από τα αρχαιολογικά ευρήματα τα οποία έχουν ανακαλυφθεί στο εσωτερικό της Ίστριας, στην κοιλάδα του Δούναβη, βρέθηκαν αττικά μελανόμορφα κεραμικά, νομίσματα, αγγεία Ιωνικού τύπου, πολλά θραύσματα αμφορέων κλπ.
Μεγάλες ποσότητες αμφορέων βρέθηκαν στην τοποθεσία της αρχαίας πόλης από τους οποίους άλλοι είναι εισαγόμενοι και άλλοι κατασκευασμένοι σε τοπικό εργαστήριο και οι οποίοι χρονολογούνται πριν από τα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ.
Πρόσθετα έσοδα της πόλης αποτελούσαν η αλιεία και η γεωργία. Στοιχεία τα οποία απέμειναν κατά τους επόμενους αιώνες.
Περί τον 1ο αιώνα αναφέρεται ως μια πολίχνη που είχε έσοδα από την αλιεία.
Περί το 30 μ.Χ. η Ίστρος έγινε ρωμαϊκή πόλη. Κατά τη ρωμαϊκή περίοδο οικίστηκε από πλούσιους Ρωμαίους οι οποίοι έχτισαν ναούς, δημόσια λουτρά και μεγάλες κατοικίες.
Η πόλη αναφέρεται μέχρι τον 6ο μ.Χ. αιώνα που δεινοπάθησε από τους Αβάρους για να καταστραφεί ολοκληρωτικά από τους Σλάβους τον 7ο αιώνα.


Η πόλη


Η Ίστρος ήταν χτισμένη σε μια χερσόνησο, περίπου πέντε χιλιόμετρα ανατολικά της σύγχρονης ρουμανικής πολίχνης Ίστρια, στην ακτή Dobruja. Η αρχαία παραλία μετατράπηκε βαθμηδόν σε δυτική όχθη της λίμνης Σινόη, καθώς οι καταθέσεις βούρκου από το Δούναβη την απέκλεισαν από την αρχαία ακτογραμμή.
Η Ακρόπολη με το ιερό βρισκόταν στο υψηλότερο σημείο και σε οκτακόσια μέτρα από αυτήν βρισκόταν ο αρχαίος οικισμός. Όπως διαπιστώθηκε ο οικισμός είχε λιθόστρωτα δρομάκια και προστατεύονταν από ισχυρό τείχος. Το νερό ερχόταν στην πόλη με ένα σύστημα υδραγωγείων μήκους 20 χιλιομέτρων.
Τα ερείπια του αρχαίου οικισμού εντοπίστηκαν για πρώτη φορά το 1868 από το Γάλλο αρχαιολόγο ErnestDesjardins. Ανασκαφές άρχισαν το 1914 από τον αρχαιολόγο Vasile Parvan.
Σύμφωνα με τα ευρήματα κύρια θεότητα της πόλης ήταν ο Απόλλων ο Ιήτρης (θεραπευτής), ο Δίας ήταν πολιούχος και κύρια θεότητα επίσης ήταν η Αφροδίτη.
Οι ιστορικοί πιστεύουν ότι η αποικία εκπροσωπούνταν από έξι ελληνικές φυλές της Μιλήτου. Αυτές, ωστόσο, που έχουν πιστοποιηθεί είναι τέσσερις: Αιγικορείς, Αργαδείς, Μπορείς και Γελέοντες.
Σύμφωνα με σχετική αναφορά του Αριστοτέλη στα ‘Πολιτικά’ του η πόλη Ίστρος κυβερνιόταν από ολιγαρχία.
Η πόλη βρισκόταν μεταξύ των βασιλείων των Οδρυσών Θρακών και των Σκυθών και αρκετές φορές καταστράφηκε. Τον 5ο αιώνα π.Χ. αναγκάστηκε να ενταχθεί στη Συμμαχία της Δήλου, όπως οι περισσότερες αποικίες. Στο διάστημα αυτό, έγινε και η μεταβολή του πολιτεύματος από την Ολιγαρχία στη Δημοκρατία. Την εποχή αυτή κόπηκαν και τα πρώτα νομίσματα της πόλης, δίδραχμα καθώς και χάλκινοι οβολοί με την ένδειξη «ΙΣΤΡΙΗ».
Στην περίοδο των ελληνιστικών χρόνων ο Απόλλων Ιητρός, συνεχίζεται να λατρεύεται στην Ίστρια, καθώς και οι : Αθηνά, ο Ελικώνιος Ποσειδώνας, Ταύριος, Δήμητρα, Ερμής ο Αγοραίος, ο Ηρακλής, ο Ασκληπιός, οι Διόσκουροι κ.ά.
Χτίστηκε επίσης ένα νέο τείχος στην πόλη, ένα γυμνάσιο και θέατρο. Την εποχή αυτή έγινε σημαντικός προμηθευτής σιτηρών της Ελλάδας αν και το κυρίαρχο στοιχείο της αποικίας ήταν το εμπόριο.
Η αρχαία ελληνική πόλη ?στρος- των σημερινών ρουμανικών παραλίων-κατάφερε να επιζήσει μετά από αλλεπάλληλες λεηλασίες και καταστροφές 14 αιώνες ήτοι από τον 7ο αιώνα π.Χ. έως τον 7ο αιώνα μ.Χ.
Σε μουσείο που χτίστηκε το 1982 στην περιοχή, φυλάσσονται όλα τα ευρήματα που ήρθαν στο φως από την αρχαία πόλη.

Αρχαίο Ελληνικό σπίτι τύπου ΙΚΕΑ!

Οι Ιταλοί αρχαιολόγοι ανάσκαψαν τα ερείπια ενός Αρχαίο Ελληνικού κτιρίου σαν ναό η παλάτι του 6ου αιώνα π.κ.ε., το οποίο είχε οδηγίες συναρμολόγησης όπως ενα έπιπλο του ΙΚΕΑ !!! Η περίτεχνη κατασκευή ανακαλύφθηκε στο Torre Satriano, κοντά στην Νότια πόλη της Potenza, στην Basilicata. Μια περιοχή όπου οι ντόπιοι ανακατεύονταν με τους Έλληνες που είχαν αποικίσει την Νότια ακτή και από την Σικελία από το 8ο αιώνα και εντεύθεν.

Μοιάζοντας καταπληκτικά με τις οδηγίες συναρμολογήσεως της Σουηδικής εταιρείας ΙΚΕΑ, τα διάφορα κομμάτια του πολυτελούς κτιρίου έχουν ανάγλυφα κωδικοποιημένα σύμβολα που δείχνουν το πως τα κομμάτια δένουν μαζί τους.

“Μέχρι τώρα έχουμε ανακαλύψει εκατό κομμάτια με χαραγμένες οδηγίες, που όλα έχουν σχέση με το σύστημα της οροφής. Οι επιγραφές επίσης αποκαλύπτουν ότι το παλάτι κτίστηκε από Έλληνες τεχνίτες που προέρχονταν από την Σπαρτιατική αποικία του Taranto στην Puglia. Είπε ο Massimo Osanna, διευθυντής της αρχαιολογικής σχολής στο Πανεπιστήμιο Basilicata, στο Discovery News.

Η είσοδος είχε εντυπωσιακές κολώνες και ήταν πλούσια διακοσμημένο με διαζώματα και ζωφόρους τερακότας, και δύο αγάλματα στην κορυφή που παριστάνουν μυθολογικά πλάσματα.

Η ζήτηση για Ελληνικού στυλ σπίτια ανάμεσα στον προ -Ρωμαϊκό πληθυσμό, μπορεί να ενέπνευσε κάποιον κατασκευαστή να φτιάξει κατασκευές τύπου “ΚΑΝΤΟ ΜΟΝΟ ΣΟΥ” πάνω στο μοντέλο των Κλασσικών Ελληνικών κτιρίων είπε ο Ossana !

ΠΗΓΗ: miastala.com

Ελληνικοί θησαυροί στη Βουλγαρία

Βρέθηκαν αρχαία νομίσματα


Ελληνικά χάλκινα νομίσματα με την κεφαλή του Απόλλωνα, που χρονολογούνται μεταξύ 4ου και 3ου αιώνα π. Χ., βρέθηκαν στη Σωζόπολη της Βουλγαρίας.

Η ανακάλυψη έγινε κατά τη διάρκεια ανασκαφών στον λόφο της Αγίας Μαρίνας, κοντά στη Σωζόπολη, που βρίσκεται περίπου 30 χλμ νότια του Μπουργκάς, στη βουλγαρική ακτή της Μαύρης Θάλασσας, σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Novinite.
Τα νομίσματα φέρουν στη μία πλευρά την κεφαλή του Απόλλωνα και στην άλλη τον θεό να κάθεται πάνω σε ομφαλό. Τα ελληνιστικά νομίσματα βρέθηκαν στα αρχαία κατάλοιπα βίλας του 4ου-3ου αιώνα πΧ, που βρίσκεται έξω από την πόλη της Απολλωνίας, όπως λεγόταν στην αρχαιότητα η Σωζόπολη. Το κτίριο είναι η πρώτη αρχαία κατασκευή που βρέθηκε εκτός πόλης.

Οι ανασκαφές στον λόφο της Αγίας Μαρίνας άρχισαν το 2010 στο πλαίσιο γαλλοβουλγαρικού προγράμματος, του Apollonia-Pont-Euxin (Απολλωνία-Εύξεινος Πόντος), με στόχο τη δημιουργία ενός χάρτη ο οποίος θα περιλαμβάνει τους αρχαιολογικούς χώρους της περιοχής.

Επικεφαλής των ανασκαφών είναι ο Γάλλος αρχαιολόγος Αλεξάντερ Μπερλίς από το Πανεπιστήμιο Αιξ-Μαρσέιγ, η Κριστίνα Παναγιότοβα από το βουλγαρικό Εθνικό Ινστιτούτο Αρχαιολογίας, ο Μάρτιν Γκιουζέλεβ και ο Ντιμιτάρ Νεντέβ από το Αρχαιολογικό Μουσείο της Σωζόπολης.

ΠΗΓΗ: evros-line.blogspot.com

Το νησί του Πάσχα

Το Νησί του Πάσχα βρίσκεται στο Νότιο Ειρηνικό, μεταξύ της Χιλής και της Ταϊτής. Διαμορφωμένο από μία σειρά ηφαιστειακών εκρήξεων, ήταν κατοικήσιμο μόνο από πουλιά και λιβελλούλες της θάλασσας για εκατομμύρια χρόνια. Οι απότομες πλαγιές του, κάποτε εθεάθησαν με μεγάλη ικανοποίηση από μια κουρασμένη ομάδα πολυνησιακών ναυτικών. Γιατί αυτοί οι ναυτικοί εγκατέλειψαν την αρχική τους χώρα, για πόσο καιρό έμειναν στο νησί του Πάσχα, ή γιατί έφυγαν τόσο απότομα, είναι μερικές ερωτήσεις στις οποίες δεν θα έχουμε ποτέ την απάντηση. Το νησί του Πάσχα είναι ένα από τα πιο απομονωμένα κατοικημένα νησιά στον κόσμο.
Το νησί ονομάζεται από τους σημερινούς ντόπιους κατοίκους, ως "Ράπα Νούι" (Rapa Nui), το οποίο σημαίνει στην γλώσσα τους "Μεγάλο Νησί". Βρίσκεται περίπου 3.700 χλμ δυτικά από τις δυτικές ακτές της Νοτίου Αμερικής (Χιλή), και 3.200 χλμ νοτιοανατολικά από την Γαλλική Πολυνησία. Έχει τριγωνικό σχήμα, έτσι όπως φαίνεται στην παρακάτω εικόνα, και έχει τρεις κρατήρες από ηφαίστεια, έναν σε κάθε άκρη του. Το όνομά του (Νησί του Πάσχα ή Easter Island στα Αγγλικά), το έχει πάρει από το γεγονός, ότι ανακαλύφθηκε εκ νέου, από τους Ευρωπαίους (και πιο συγκεκριμένα από έναν Ολλανδό καπετάνιο ονόματι Ρόγκεβεν), την Κυριακή του Πάσχα το 1722.

Οι κάτοικοι του Ράπα Νούι, ταξιδέψανε από αλλά νησιά της Πολυνησίας μέσα σε διπλά μεγάλα ξύλινα κανό. Σύμφωνα με την προφορική ιστορία του νησιού, ένα άτομο ονομαζόμενο Χότου Ματούα, ήταν ο πρώτος κάτοικος του νησιού. Οι αρχαιολόγοι είναι σίγουροι, ότι οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού έφτασαν σε αυτό, το 400 με 800 μ.Χ.
Οι ιεραπόστολοι έκαναν την περισσότερη ζημία στην ιστορία του νησιού, ακόμα και από τους περουβιανούς εμπόρους σκλάβων, οι οποίοι σκλάβωσαν και εμπορεύτηκαν τους περισσότερους από τους κατοίκους του νησιού. Οι ιεραπόστολοι είναι αυτοί που προχώρησαν στην καταστροφή όλων των ξύλινων γλυπτών, θρησκευτικών χειροποίητων αντικειμένων και επιπλέον αρκετών επιγραφών γνωστών ως Rongo - Rongo, οι οποίες αποτελούσαν ένα αρχείο της χαμένης γλώσσας του Rapa Nui. Έτσι λίγες από αυτές τις επιγραφές σώζονται σήμερα, τόσες που κανένας δεν είναι σε θέση να τις αποκρυπτογραφήσει. Οι πρώτοι άποικοι βρήκαν ένα πλούσιο σε βλάστηση νησί, γεμάτο με γιγαντιαίους φοίνικες, που χρησιμοποίησαν για να φτιάξουν τις βάρκες και τα σπίτια τους. Διάφορες κοινότητες διαμορφώθηκαν καθώς ο πληθυσμός αυξανότανε και διάφορα πληθυσμιακά κέντρα δημιουργήθηκαν σε διάφορες περιοχές του νησιού. Ένα πράγμα τους έδενε όλους μαζί, η κατασκευή αγαλμάτων τα οποία ονομάζονται "Μοάη" (Moai) και η λατρεία που διαμόρφωσαν γύρω από αυτά.

Κατασκευή των αγαλμάτων

Είναι ασαφές γιατί οι κάτοικοι του νησιού του Πάσχα κατασκεύαζαν αγάλματα σε τέτοιο μεγάλο βαθμό. Το πως κατασκευάζονταν, είναι σχεδόν γνωστό. Κάθε άγαλμα φτιαχνότανε στο λατομείο. Η μαλακή ηφαιστειακή τέφρα ήταν τέλειο υλικό για τη γλυπτική αγαλμάτων. Χρησιμοποιούσανε μία σκληρότερη ηφαιστειακή πέτρα, για να σκαλίσουν το άγαλμα στον βράχο. Τελικά όταν ένα άγαλμα τελείωνε, αποκόπτονταν από τον βράχο και το μετακινούσανε προσεκτικά χρησιμοποιώντας τους γιγαντιαίους κορμούς των φοινίκων για να τα κυλούνε στο έδαφος. Στοιχείο της δυσκολίας της μετακίνησης των αγαλμάτων, είναι τα κατά μήκος των αρχαίων μονοπατιών σπασμένα και εγκαταλελειμμένα αγάλματα.

Πρόσφατες προσομοιώσεις υπολογιστών έχουν εμφανίσει ότι ένα μέσο άγαλμα θα μπορούσε να μετακινηθεί από το λατομείο σε απόσταση 10 χιλιομέτρων, σε λιγότερο από 5 ημέρες, χρησιμοποιώντας περίπου 70 άτομα. Οι θεωρία αυτή, τέθηκε πρόσφατα σε δοκιμή σε ένα επιτυχές πείραμα για να μετακινήσουν ένα αντίγραφο αγάλματος. Μόλις γινότανε η μετακίνηση, το άγαλμα τοποθετούνταν επάνω σε μεγάλες πλατφόρμες, με μία απίστευτη ακρίβεια στις συναρμολογήσεις των πετρών. Για δεκαετίες, ο ανταγωνισμός για να χτιστεί το μεγαλύτερο και καλύτερο άγαλμα ανέβαινε. Ο πολιτισμός είχε φθάσει στο αποκορύφωμά του. Και έπειτα κάτι πήγε τρομερά στραβά...

Το περίεργο της υπόθεσης

Αν ρωτήσετε τους σημερινούς κατοίκους του νησιού, σχετικά με την ονομασία των αγαλμάτων, θα σας απαντήσουν ότι στην γλώσσα τους τα ονομάζουν: mata kita rane. Για να βρείτε ποιο είναι το περίεργο της υπόθεσης, εσείς το μόνο που έχετε να κάνετε, είναι να δείτε τι ομοιότητες έχει αυτή η ονομασία, με την ελληνική φράση: Μάτια κοιτάνε ουρανό. Δηλαδή: Τα μάτια που κοιτάνε τον ουρανό.

ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ Ο ΕΡΝΤΟΓΚΑΝ

ΑΠΟΚΑΛΕΣΕ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΟΝΟΜΑ "ΠΟΤΑΜΙΑ"

Tayyip Erdogan: POTAMYA HAYALINI GERCEKLESTIRDI, Ilcesine Potamya (Pontus - Rum) dedi

Ο εκ Ποταμιάς Ριζούντας καταγόμενος Ταγίπ Ερντογάν, ενοχλείται πολύ όταν τίθεται υπό αμφισβήτηση το πόσο Τούρκος είναι.

Ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, σε τηλεοπτική συνέντευξη στο κανάλι NTV, στις 10 Ιουνίου 2011, σε σχετική ερώτηση που αφορά τη καταγωγή του, μίλησε με τον πιό προσβλητικό και απαξιωτικό τρόπο για την ελληνική του καταγωγή, λέγοντας τη φράση που συνηθίζεται να λέγεται όταν αναφέρεται η λέξη διάβολος, δηλαδή «ο έξω από εδώ», όταν είπε τη λέξη Rum (Έλληνας).

Πόντιος λοιπόν ο Ταγίπ. Τούρκοι ερευνητές ανακάλυψαν ότι ο Ερντογάν έχει ελληνική καταγωγή, από το χωριό Ποταμιά της Ριζούντας του Πόντου, από όπου και η φωτογραφία.
Ο ερευνητής Cezmi Yurtsever αναφέρει ότι με τον εξισλαμισμό των Ποντίων ταυτόχρονα έγινε αλλαγή του δημογραφικού χαρακτήρα του Πόντου, αλλάζοντας τις ελληνικές ονομασίες χωριών και πόλεων με τουρκικές.

Όπως αναφέρει, παρόλο ότι έχουν περάσει τόσα χρόνια που ο Fatih Sultan Mehmet που κυρίευσε τον Πόντο, εξισλαμίζοντας τον ελληνικό πληθυσμό και με φιρμάνι (διάταγμα) άλλαξε τις ονομασίες, μέχρι σήμερα οι κάτοικοι του Πόντου χρησιμοποιούν την ελληνική ονομασία των χωριών τους.

Ο Ερντογάν, σε πρόσφατη περιοδεία στην περιοχή της Ριζούντας (η ονομασία που έδωσαν οι Τούρκοι της Ριζούντας είναι RIZE), επισκέφθηκε και το χωριό καταγωγής των γονιών του, την Ποταμιά.

Στη πλατεία του χωριού ένα μεγάλο πανό έγραφε ‘Potamya Hos Geldiginiz’, δηλαδή η Ποταμιά σας καλωσορίζει. Κατέβηκε από το λεωφορείο, χόρεψε με τους ομοχώριούς του που ήταν ντυμένοι με ποντιακές παραδοσιακές στολές και στην ομιλία του είπε ότι ένας απόδημος από την Ποταμιά, όταν επισκέπτεται το χωριό του, το αποκαλεί με την παραδοσιακή ονομασία Ποταμιά και όχι με την τουρκική ονομασία που είναι ‘Guneysu’ (νερό του νότου).

Αυτό το βίντεο με την υποδοχή το Ερντογάν στη Ποταμιά, το χρησιμοποίησε ο ηγέτης του Εθνικιστικού Κόμματος Devlet Bahceli στη προεκλογική εκστρατεία, για να πλήξει τον Eρντογάν ότι είναι ελληνικής καταγωγής.



Ο Τούρκος ερευνητής, για να στηρίξει το εύρημά του, παραθέτει στοιχεία από το φορολογικό αρχείο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για τους κατοίκους του χωρίου Ποταμιά και βρήκε τα στοιχεία του προπάππου το Erdogan, ότι ήταν επικεφαλής αντάρτικης ομάδας Ελλήνων του Πόντου εναντίον των Τούρκων κατακτητών.

Το επίθετο του προπάππου του Ερντογάν ήταν το εξισλαμισμένο Bakatoglu Memis. Το φορολογικό βιβλίο στη στήλη εθνική καταγωγή έγραφε τη λέξη ‘Εξισλαμισθείς’ και στη στήλη ονοματεπώνυμο το νέο ισλαμικό όνομα.

Το αρχείο είναι του 1850 και φαίνεται ότι ο προπάππος του Ερντογάν ήταν ο πιο πλούσιος, διότι όλοι οι χωριανοί πλήρωναν φόρους 20-30 γρόσια ο καθένας και ο προπάππος του Ερντογάν πλήρωσε 38 γρόσια.

Η οικογένεια άλλαξε επίθετο το 1934, διότι η λέξη ‘Bakat’, που ήταν το επίθετο της οικογένειας, εθεωρείτο βρισιά, διότι όλοι οι Έλληνες αντάρτες αποκαλούνταν ‘Bakat’. Στον Πόντο, συνεπώς, η λέξη αυτή είχε τη σημασία Έλληνα αποστάτη, στασιαστή εναντίον των Τούρκων.

Όπως βλέπουμε στο βίντεο που παραθέσαμε,οι κάτοικοι της συγκεκριμένης περιοχής την αποκαλούν "Ποτάμια" και όχι με το τουρκικό της όνομα! Δείγμα ότι στην Τουρκία ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ που εξισλαμίστηκαν,αλλά ποτέ δεν έπαψαν να θυμούνται ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ!

Και να μην ξεχνάμε τα όσα είπε σχετικά ο Γέροντας Παίσιος:

- Εγώ δε θα είμαι εδώ, αλλά θα βλέπω από πάνω. Η Τουρκία θα διαμελιστεί σε 3-4 κομμάτια. Ήδη έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση. Εμείς θα πάρουμε τα δικά μας εδάφη, οι Αρμένιοι τα δικά τους και οι Κούρδοι τα δικά τους. Το Κουρδικό έχει ήδη δρομολογηθεί. Αυτά θα γίνουν όχι τώρα, αλλά σύντομα, όταν θα πάψει αυτή η γενιά που κυβερνάει την Τουρκία και θα αναλάβει νέα γενιά πολιτικών. Τότε θα γίνει ό διαμελισμός της Τουρκίας. Πολύ σύντομα, οι προσευχές που γίνονται κάτω από την επιφάνεια της γης (δηλ. των κρυπτοχριστιανών Ελλήνων της Τουρκίας) θα ανάβονται πάνω στη γη και τα κεράκια που ανάβονται κάτω, θα ανάβονται επάνω.

Πηγή: Ηellas-orthodoxy.blogspot.com